Er gaan weinig weken voorbij of er verschijnt in de media dat Hubble of een andere Very Large Telescope een heus zonnestelsel, een planetensliert, ja zelfs een uit de kluiten gewassen melkweg heeft ontdekt. Ik ga daarvan flippen. Het kan toch niet anders of er is daar ergens in dat nog altijd uitdijende universum redelijk leven.
Somewhere in space moeten de voorwaarden vervuld zijn voor water, wijn, fauna, flora, intelligent bestaan, vermaak na arbeid, verheffing van het volk. Zijn we als mensheid dan toch niet zo eenzaam aan het tollen in het heelal als de personages van JM Coetzee en Damon Galgut?
Flintstones of ET’s
O jawel hoor. Die eventuele andere levensvorm is sowieso veel ouder of jonger dan wij, en loopt dus heelder tijdszones achter of voorop, miljarden lichtjaren na de komma. Als astronomen een sterrenstelsel met planeten en manen ontdekken, ligt dat noodzakelijk veel dichter bij de kern van het heelal, of het situeert zich aan de huidige periferie van de Big Bang. Het zijn Flintstones of ET’s ginds lichtmillenia ver.
En als ze zich ontwikkeld zouden hebben tot ons of een hoger niveau, laat ons hopen, dan kunnen we hen bereiken noch begrijpen en vice versa. Latijn spreken ze niet, esperanto nog minder, misschien zijn de levensvormen daar microscopisch klein of verpletterend groot. We zijn dus nog alleniger dan we al dachten, we zullen het zelf moeten oplossen.
Maar toch…wij alleen en onvindbaar in dat grote AL, zo zinledig en wreed kan het lot niet zijn. Misschien hebben ze in de uiterwaarden van de hemel andere dimensies van mobiliteit en communicatie. Wie weet koekeloeren ze ons al af, tot ze opeens VT4, Foxnews of Rete 56 capteren en geschrokken hun webcam laten vallen.
De reïonisatie
Ik hoop en geloof alsmaar vaker dat daar ergens een geslaagde spiegelplaneet van het kladwerk aarde uit de cocon van de epoche van reïonisatie zal kruipen. Misschien mogen we na onze dood bij wijze van reïncaranatie naar die mega-aarde. Die is een stuk groter dan onze oude planeet. Wij, en alle dieren, hebben meer plaats. Ginder intergalactisch ver is nog geen enkele diersoort uitgeroeid. De sabeltijger, de roofkoe en het oerpaard leven nog. Velociraptors niet, het is daar nu ook geen Jurassic park hé.
In de bodem zitten geen fossiele brandstoffen, en nog minder radium of uranium. Racisme, fascisme en populisme hebben nooit een kans gemaakt en zullen dat ook nimmer doen. Geert Wilders heeft er geen remsporenslip op zijn hoofd.
Geen god
Er zijn geen religieuze conflicten want God is nooit zo transheelaliaans ver geraakt. Welke denker of kunstenaar was het ook alweer die de Heer bezwoer zeker niet de schepping van de aarde in zijn curriculum Vitae te vermelden als Hij zou solliciteren voor een andere baan. Ian Paisley, Gerry Adams, de dalaï lama, Johannes de 23ste, ayatollah Beheshti, sahib Singh en Desmond Tutu gaan er dagelijks een drinken op elkaars en onze gezondheid.
Op het vlak van mijn eigen stokpaardjes is het werkelijk een paradijs. Geen enkel gebouw van Horta, Hoste, Blomme of Lucien Engels is gesloopt, er rijden alleen auto’s van fifties design en de vliegtuigen heten DC3, Boeing 707, Ilyushin 62, De Havilland Comet en Lockheed Elektra. Uiteraard bewegen die zich voort op elektriciteit, geproduceerd door zon, water en wind.
Om het wat te laten opschieten, schijnen daar misschien 2 zonnen naast elkaar. De interstellaire varianten van Iran, Saoedie-Arab, Nigeria en Venezuela zijn de grootste producenten van die duurzame energie, en op Alaska staat Sarah Palin aan het hoofd van een vegetarisch tearoompje.
Kim Il Young is directeur-choreograaf van het planetair koninklijk ballet. In het plaatselijke Midden-Oosten vormen Libanon, Israel en Palestina een welvarende economische unie, die weldra zal toetreden tot het multiculturele en politiek correcte Europa, waar Turkije en Marokko al lang lid van zijn. Formule 1 en rallysport worden betwist met pedaalautootjes.
Roterend koningschap
En uiteraard bestaat ginder in die onbegrijpelijk andere dimensie ook zo iets moois en onmisbaars als BelgiË. Filip, Laurent, Delphine, Astrid en Eddy Merckx wisselen elkaar af in een roterend koningsschap. Van Hans Ottentotten en Peter van Plasbroeck heeft niemand ooit gehoord, Kunstzaken is veruit het populairste televisieprogramma, voor Van Boer en Tuinder en Kapitein Zeppos. Siegfried Bracke bleef levenslang maatschappelijk geëngageerde kleinkunstliedjes zingen. Jacques Brel is bijna 100 jaar en Hugo Claus won de Nobelprijs…
Sinds hij geen columns meer schrijft , ziet Bart De Wever zijn kinderen toch zeker een kwartier per week. Samen gaan ze naar het bio-frietkot Le Petit Dragon. Voka en Unizo hebben zichzelf wegens irrelevant opgeheven, en nadat Jos Indignieffe eens op zijn muil kreeg van een paar bijna onderkoelde treinreizigers, zijn er nooit meer over-galactische spoorstakingen gesignaleerd. Dat pak slaag was trouwens het enige gewelddelict dat in maanden tijd in het nieuws kwam.
Woorden die daar nimmer hebben bestaan: oplijsten, meenemen naar de volgende vergadering, immanente gerechtigheid, responsabilisering, nultolerantie, sanering, loonlasten, functioneringsgesprek, stakeholders, events, kids… Wel: een staat van hemelse liefde en zomerdauw. En zoals mijn moeder zaliger wilde: zon overdag en regen ’s nachts.
Het heropvoedingskamp
Ikzelve zou tussen zoveel edelmoedige schoonheid tot het tuig van de richel behoren. Enorme inspanningen inzake medemenselijkheid en beschaving moet ik leveren om het waard te zijn om de schoenen te poetsen van mijn buurvrouw en haar meid. Het heropvoedingskamp, daar hoor ik THUIS. Maar kijk, ook Pieter DeCrem en Olivier Maingain maken er flinkse vorderingen.
En tijdens die immense inspanning schiet ik opeens badend in het zweet wakker. Het was maar een droom. Terwijl ik de trap afdaal, neurie ik de volkshymne van Walter De Buck: ‘k zou gere willen leven op een planete zonder geld…
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod
Het is eigenlijk jammer dat het maar een droom was, stel je eens voor zeg: Pieter De Crem en Maingain die fameuze vorderingen zouden maken, wij hopen uiteraard in de juiste richting want met politici ben je nooit zeker.
Wij zouden wel terughoudend zijn voor een roterend koningschap; binnen de monarchie zouden wij, voorzichtigheidshalve, kiezen voor slechts één monarch en dan liefst eentje die nogal meegaand is en best niet teveel op zijn strepen wil staan. Het zal een hele zoekopdracht zijn iemand te vinden die aan dergelijke voorwaarden voldoet, laat staan dat je bij rotatie telkens iemand moet vinden met vereiste kwaliteiten. Kijk maar naar de Europese Unie, waar men na het Verdrag van Lissabon terug gekomen is van een rotatiesysteem en overgestapt naar een permanente voorzitter, die dan wel aan de hoger vermelde voorwaarden moet voldoen.
Vanzelfsprekend moet de kandidaat-monarch de geschiedenis en gevoeligheden van zijn Utopialandje op zijn duimpje kennen, kwaliteit die hem (of haar) dan misschien wel onderscheidt van de huidige voorzitter van de Europese Raad op de planeet Aarde.
Kwatongen beweren immers dat die Voorzitter een boekje zou hebben geschreven waarin hij aanhangers van de eigen nationaliteit (wat dat ook allemaal moge betekenen?) verwijt geen, of onvoldoende, liefde te hebben voor de geografische omschrijving waarvan hij het voorzitterschap waarneemt.
Dergelijke beweringen van een Voorzitter ,die misschien wel meer zouden getuigen van slechte wil dan van onwetendheid, kunnen wij niet dulden van de kandidaat-monarch van Utopia. Wij hebben wel gesteld dat hij niet op zijn strepen mag staan, maar wij vinden dat hij toch op zijn minst objectiviteit moet nastreven in zijn communicatie.
In tegenstelling tot de planeet Aarde heeft Utopia geen politici die oeverloze discussies voeren; wij hebben hier immers te doen met maar één partij, namelijk ” G.V.” oftewel Gezond Verstand (en niet ” Gedreven Vlamingen” die u hierin misschien vermoedde). De gevolgen hiervan zijn natuurlijk immens en terug te vinden in alle geledingen van de Utopiaanse samenleving; denken we maar even aan de media, de toogpraat, de verkiezingen die de facto overbodig geworden zijn, de prioriteiten die ten alle tijden steeds juist worden gelegd…
Jammer dat dit alles slechts bij onschuldige mijmeringen zal blijven en mijn wens zal nooit de vader van de werkelijkheid worden.
Mag ik er wel bij melden dat die recentelijk ontdekte exoplaneten niet (of nauwelijks) ouder zijn dan onze aarde?
“Als astronomen een sterrenstelsel met planeten en manen ontdekken, ligt dat noodzakelijk veel dichter bij de kern van het heelal, of het situeert zich aan de huidige periferie van de Big Bang”.
Mooi niet. De ontdekte planeten liggen allemaal op een afstand in de orde van tientallen, maximaal honderden lichtjaren van hier. Peanuts op cosmologische schaal .Hubble en consoorten zijn niet ZO goed dat ze planeten in andere sterrenstelsels kunnen waarnemen. Maar goed, als de evolutie er ginds (op 30 lichtjaar ofzo) tweeduizend jaar voorloopt op de onze, tja, dan lopen ze daar ginds al serieus voor op ons (vergelijk onze maatschappij met die van de Romeinen, tweeduizend jaar geleden). Of daardoor lopen ze misschien wel achter, who knows?
De cynische ondertoon van deze blog kan ik weinig appreciëren, maar ik begrijp het wel. Als er één onderwerp is waar de openbare omroep zich niet mee mag associëren is het wel E.T’s. Jammer. Nu, de hele aanpak van de openbare omroep met betrekking tot dit (maar ook vele andere) onderwerp(en) zal zich vroeg of laat tegen zich keren. En ik vermoed dat het eerder vroeg dan laat zal zijn. Elke dag nog ontdek ik mainstream nieuwssites van over de hele wereld die een totaal ander beeld scheppen.
Op het vlak van gezondheid, fysica, chemie, astronomie, economie, wetgeving en politieke machtsverhoudingen is er een gigantische verschuiving bezig. Wie er de fora, gelinkt aan de meeste nieuwssites, op na leest, zal merken dat vele individuen over de hele wereld al veel meer weten dan de VRT en Lucas Vanclooster samen. Gelukkig maar!
Het zich denkbeeldig verplaatsen in een andere constellatie is van onschatbare waarde voor een beter zicht op hetgeen waarmee wij zelf bezig zijn.
Ik hoop maar, dat vooral ook onze leiders dit vaker zullen doen, met de positieve instelling en intelligentie van de heer Vanclooster. Ga zo door, Lucas!
De belabberde stijl was het eerste wat me opviel aan bovenstaand artikel. Het is echt – ik maak u niets wijs – bijzonder slecht geschreven en er staan ook behoorlijk wat fouten in (zowel taalkundige als inhoudelijke).
Vroeger, toen de geschreven pers domineerde, bestond er zoiets als een (eind)redactie. Indien De Redactie op zoek is naar een redacteur, kunnen ze me altijd contacteren.
Misschien heeft hetgeen ik nu ga schrijven niet veel met deze blog te maken, of misschien helemaal niets. Ook ik had een droom : Ik ging in de nacht in zwarte monnikspij door een dreigend uitziend bos. Ik liep voorovergebogen met mijn kap zo diep neergetrokken om niet herkend te worden. Ik bevond mij te midden van nog andere monniken en hoopte zo veilig te zijn. Plots werd ik uit de groep gehaald en werd met hartkramp wakker. De aanleiding tot deze droom was waarschijnlijk dat ik de dag voordien verontrust was door de gebroken kristallen bol, waaruit het opstijgen van de paarse geest in de blog van Louis Van Dievel. Zijn Blogs bezorgen mij altijd een bevrijdende lach, maar deze keer dus niet ! ( is geen verwijt ). Op diezelfde dag had ik het woord ” catholica ” opgezocht naar aanleiding van een aangekondigde zending die op die avond in Ter Zake zou gebracht worden. Wat zag ik ? Een tijdschrift met bovenaan een dubbele zwarte adelaar. Wie iets van heraldiek kent zal begrijpen dat ik schrok. Die twee beelden ( dagresten ) waren zeker de trigger voor mijn droom. Ik had mij voorgenomen om niet meer te schrijven, maar nu doe ik het toch. Misschien is er hier of daar iemand die er toch iets aan heeft en schrijven is het enige dat ik nog kan. Zou ik toch beter ook tot Kerstmis zwijgen ? Nu zal men zeggen : ” Waarom schrijf je dan je naam vol uit ? ” Er staat hier bovenaan : ” Naam ( verplicht ) ” en ik ben een tot gehoorzaamheid opgevoed meisje en dacht : ” Als ik mijn meisjesnaam alleen gebruik, kent mij als gehuwde vrouw toch niemand, en ben ik in mijn eenzaamheid toch veilig. Is dergelijke droom alleen een uiting van ongegronde angst ? of moet ik geloven in waarschuwende dromen ?
Geachte Miguel, Ik veronderstel dat u nog nooit gedroomd hebt. C.G. Jung zei ooit : ” Een droom waar je niet over hebt nagedacht is gelijk een ongelezen brief “. Wie bij een concert met zijn volle aandacht erbij is om te horen of er geen enkele muzikant hier of daar een nootje verkeerd speelt mist de tover van de muziek. Het is niet mijn bedoeling u te kwetsen, maar wie kaatst moet de bal verwachten.